Mowa niezależna – angielski od podstaw

cover

Mowa niezależna w języku angielskim, czyli direct speech, polega na dosłownym przytoczeniu wypowiedzi czyjejś lub własnej, przy czym zdanie takie jest zapisane lub przytoczone ustnie dokładnie tak, jak zostało wypowiedziane przez nadawcę.

Zazwyczaj mowa niezależna wymaga użycia dwóch niepowiązanych ze sobą składniowo wypowiedzi, czyli zdania wprowadzającego oraz wprowadzanego, np.:

Tom asked: “Will you lend me some money?”

I replied: “Yes, I will. How much do you need?”

Zdanie wprowadzające to w powyższym przypadku Tom asked oraz I replied. Natomiast zdania wprowadzane to Will you lend me some money? oraz Yes, I will. How much do you need?.

Mowa niezależna – zastosowanie

Mowę niezależną, czyli direct speech, stosuje się przede wszystkim w następujących sytuacjach:

1. w utworach literackich, gdy narrator oddaje głos postaciom utworu, nie ingerując w ich wypowiedzi, np.:

The wolf asked: “Where are you going to?” – Wilk zapytał: „Gdzie idziesz?”

Little Red Riding Hood said: “I’m going to see my grandma because she is not very well” – Czerwony Kapturek powiedział: „Idę odwiedzić moją babcię, ponieważ ona nie czuje się dobrze”.

2. w dialogach sytuacyjnych w celu oddania cech charakterystycznych czyjejś wypowiedzi, żywiołowości dyskusji czy stanu emocjonalnego osób mówiących, np.:

Alice: “Sue, look at that online catalogue. I think I like that red blouse. I’m desperate to get it.”

Sue: “Don’t you have a similar one in green?”

Alice: “Yeh, maybe, but I love that one too. And green suits me perfectly, I guess.”

Sue (staring at her friend dumbly): “Don’t you have too much money?”

Alice (shaking her head with disappointment): “Come on! Are you going to lecture me or what?”

 

Alice: „Sue, spójrz na ten katalog online. Chyba podoba mi się ta czerwona bluzka. Jestem zdesperowana, żeby ją mieć”.

Sue: „Nie masz podobnej zielonej?”

Alice: „Tak, może, ale ta też mi się okropnie podoba. Poza tym świetnie mi w zielonym, no nie?”

Sue (wpatrując się głupawo w przyjaciółkę): „Nie masz czasem zbyt dużo pieniędzy?”

Alice (potrząsając głową z rozczarowaniem): „No dalej! Zrobisz mi wykład czy co”.