Angielski od podstaw

Chciałbyś nauczyć się języka angielskiego?

Rozpocznij naukę ze szkołą językową Skrivanek!

Nauka języka angielskiego od podstaw

Na tej stronie znajdziesz zagadnienia związane z nauką angielskiego.
Mamy nadzieję, że przygotowane przez nas artykuły omawiające poszczególne zagadnienia pomogą Ci usystematyzować zdobytą już wiedzę.

Nauka angielskiego naprawdę nie jest trudna, a poznając zasady gramatyki, będziesz w stanie płynnie mówić i swobodnie porozumiewać się z obcokrajowcami.

12247

Czas Present Simple to czas gramatyczny, który przede wszystkim służy do wyrażania teraźniejszości i jak sama nazwa wskazuje, bo angielskie simple tłumaczymy jako polskie prosty, z założenia, jest stosunkowo prosty zarówno pod względem budowy, jak i zastosowania.

12254

Czas Past Simple to czas gramatyczny, który służy do wyrażania czynności zakończonych w przeszłości i jak sama nazwa wskazuje, bo angielskie simple tłumaczymy jako polskie prosty, z założenia, jest stosunkowo prosty zarówno pod względem budowy, jak i zastosowania.

12258

Czas Future Simple to czas gramatyczny, który przede wszystkim służy do przewidywania przyszłości, i jak sama nazwa wskazuje, bo angielskie simple tłumaczymy jako polskie prosty, z założenia, jest stosunkowo prosty zarówno pod względem budowy, jak i zastosowania.

12285

Czas Present Continuous to czas gramatyczny, który przede wszystkim służy do wyrażania czynności odbywających się w teraźniejszości lub w momencie gdy o nich mówimy, i jak sama nazwa sugeruje jest to czas ciągły (tj. continuous), który wymaga zastosowania czasownika z końcówką –ing.

12330

Czas Present Perfect to czas gramatyczny, który znajduje się na pograniczu teraźniejszości, stąd w nazwie angielskie słowo present, oraz przeszłości, ponieważ odnosi się do okresu czasu obejmującego chwilę obecną i rozciągającego się w przeszłość.

12335

Czas Present Perfect Continuous to czas gramatyczny, którego struktura łączy w sobie elementy typowe dla Present Perfect z formą ciągłą czasownika właściwego, czyli continuous, w postaci charakterystycznej końcówki –ing.

12339

Czas Past Perfect to czas gramatyczny, który wyraża czynności „zaprzeszłe”, czyli takie, które wydarzyły się jeszcze wcześniej niż czynności przeszłe wyrażane przez Past Simple, czyli przeszły prosty. Myśląc o chronologii wydarzeń, którą przedstawiamy przy użyciu czasu przeszłego prostego, to zdarzenia, które je poprzedziły, wyrazimy właśnie w Past Perfect.

12347

Czas Past Continuous to czas gramatyczny, który przede wszystkim służy do wyrażania czynności, które odbywały się, czy trwały przez określony czas w przeszłości, i jak sama nazwa sugeruje jest to czas ciągły (tj. continuous), który wymaga zastosowania być we właściwej formie oraz czasownika właściwego z końcówką –ing.

12569

Czas Future Perfect Continuous to czas gramatyczny, który w swej budowie łączy elementy typowe dla czasu Future, stąd operator will, z charakterystycznymi dla perfectu, czyli forma past participle, oraz z continuous poprzez końcówkę – ing.

12579

Czas Future Perfect to czas gramatyczny, który odnosi się do czynności, które zostaną ukończone przed upływem pewnego konkretnego momentu w przyszłości. W swej budowie łączy on elementy typowe dla czasu Future, stąd operator will, oraz zaczerpnięte z perfectu, czyli formę past participle.

12588

Czas Future in the Past to czas gramatyczny, który przede wszystkim wyraża sytuacje, w których dana czynność była w przeszłości traktowana jako przyszła, stąd też would jako podstawa konstrukcji zdań oraz czasownik właściwy w bezokoliczniku.

12597

Czas Past Perfect Continuous to czas gramatyczny, który jest odpowiednikiem Present Perfect Continuous, ale w przeszłości. Jak sama nazwa wskazuje łączy ze sobą elementy typowe dla perfektu, tj. past participle been i formę ciągłą, tj. continuous, czyli końcówkę – ing przy czasowniku głównym, odnoszącym się do konkretnej czynności.

13075

Zerowy okres warunkowy, tzw. Zero Conditional, czy też zdanie warunkowe typu zerowego, jest bardzo często stosowany w codziennej mowie oraz używany w piśmie, zarówno w sytuacjach formalnych, jak i nieformalnych, i sugeruje istnienie jakiegoś konkretnego warunku, którego spełnienie jest konieczne, aby wydarzyła się dana czynność. Prawdopodobieństwo, że sytuacja się wydarzy jest dość duże, ponieważ określony warunek skutkuje konkretną czynnością. Zerowy okres warunkowy można porównać do prawa natury, czy zasady, która się sprawdzi w 99% sytuacji.

13079

Pierwszy okres warunkowy, tzw. First Conditional, czy też zdanie warunkowe typu pierwszego, jest bardzo często stosowany w codziennej mowie oraz używany w piśmie, zarówno w sytuacjach formalnych, jak i nieformalnych, i sugeruje istnienie jakiegoś konkretnego warunku, którego spełnienie jest konieczne, aby wydarzyła się dana czynność w niedalekiej przyszłości. Prawdopodobieństwo, że warunek zostanie spełniony, jest tutaj stosunkowo duże.

13083

Drugi okres warunkowy, tzw. Second Conditional, lub też zdanie warunkowe typu drugiego, jest dosyć często stosowany w codziennej mowie oraz używany w piśmie, zarówno w sytuacjach oficjalnych, jak i mniej formalnych, i zakłada istnienie jakiegoś hipotetycznego warunku, którego spełnienie jest konieczne, aby wydarzyła się jakaś czynność. Jego znaczenie można sprowadzić do „gdybania” na temat obecnej sytuacji, czyli do tego, „co by było gdyby…?”. Zatem prawdopodobieństwo spełnienia warunku, a tym samym zaistnienia określonej sytuacji, jest niewielkie.

13087

Trzeci okres warunkowy, tzw. Third Conditional, lub też zdanie warunkowe typu trzeciego, jest konstrukcją stosunkowo rzadko stosowaną w codziennej mowie czy w piśmie, choć występuje czasami w sytuacjach formalnych lub nieformalnych. Zakłada on istnienie jakiegoś teoretycznego, może nawet nierealnego, warunku, którego spełnienie w przeszłości mogłoby doprowadzić do jakiejś zmiany w czynności, która się już odbyła. Jego znaczenie można sprowadzić do „hipotetycznego gdybania” na temat sytuacji, która zaistniała już w przeszłości i której nie da się już ani zmienić, ani cofnąć. Zatem prawdopodobieństwo wystąpienia tej sytuacji, czy spełnienie określonego warunku, jest bliskie zeru.

13561

Czasownik to be (być) w języku angielskim odmienia się przez osoby w liczbie pojedynczej i mnogiej. W czasie teraźniejszym Present Simple to be posiada trzy różne formy: am, is, are, w zależności od osoby i liczby, a w przeszłym Past Simple występuje w dwóch wariantach: was lub were. Czasownik „być” sam sobą tworzy zdania pytające, poprzez inwersję, czyli przestawienie podmiotu z orzeczeniem, jak również przeczenia, w których do odpowiedniej formy czasownika to be wystarczy dodać tylko słowo przeczące not.

13565

Czasownik would w języku angielskim należy do grupy czasowników modalnych, czyli specjalnych, tzn. takich, które rządzą się swoimi własnymi regułami gramatycznymi i których znaczenie zależy od czasownika głównego oznaczającego konkretną czynność lub stan, który po nich występuje. Wyraz would niewiele znaczy w pojedynkę, ale w połączeniu z innym, zwykłym czasownikiem, takim jak np. like, w wyrażeniu would like oznacza „chciałbym”. W zależności od kontekstu sytuacyjnego would może wyrażać stosunek osoby mówiącej do wypowiadanej treści lub danej czynności. Jako typowy modalny posiada on tylko jedną formę, niezależnie od osoby i liczby (pojedynczej czy mnogiej), która służy także do tworzenia pytań oraz przeczeń, a występujący po nim zwykły czasownik jest zawsze w formie podstawowej, czyli w bezokoliczniku.

13569

Konstrukcja used to do something, czyli „mieć w zwyczaju robienie czegoś”, jest stosunkowo często używana w języku angielskim, a jej zastosowanie w praktyce jest dość powszechne. Struktura ta w niektórych sytuacjach może również stanowić alternatywę dla czynności zakończonych w przeszłości, a wyrażanych w czasie Past Simple, stąd też liczne podobieństwa w budowie poszczególnych rodzajów zdań.

13573

Konstrukcja have something done jest bardzo użyteczna w języku angielskim, ponieważ wyraża czynność, którą ktoś inny, czyli osoba trzecia, wykonała na nasze polecenie lub zrobiła coś za nas. Można ją stosować zarówno w czasach teraźniejszych, przeszłych, jak i przyszłych, a jej podstawę stanowi forma czasownika have (w zależności od zastosowanego czasu, osoby lub liczby) oraz niezmienna III (z tabelki) lub regularna (z –ed) forma czasownika odnoszącego się do konkretnej czynności.

13796

Strona bierna, czyli passive voice, w języku angielskim odzwierciedla w pełni naturalny sposób formułowania wypowiedzi ustnych oraz pisemnych, zarówno tych nieformalnych, jak i bardziej oficjalnych. Co więcej, angielska strona bierna często jest możliwa tam, gdzie w języku polskim jest niemożliwa, zatem warto ją znać i stosować na co dzień, w życiu codziennym oraz zawodowym.

13808

Question tags, czyli zwroty typu ‘’nieprawdaż’’ są bardzo popularne w języku angielskim i są używane zarówno w mowie potocznej jak i sytuacjach oficjalnych. Można je tworzyć w czasach teraźniejszych, przeszłych oraz przyszłych, jak również z czasownikami modalnymi, a ich zastosowanie w mowie i piśmie nie stanowi większego problemu. Wystarczy trzymać się kilku prostych zasad, aby posługiwać się nimi swobodnie w życiu codziennym oraz zawodowym.