Past Simple – angielski od podstaw

Czas Past Simple

Czas Past Simple to czas gramatyczny, który służy do wyrażania czynności zakończonych w przeszłości i jak sama nazwa wskazuje, bo angielskie simple tłumaczymy jako polskie prosty, z założenia, jest stosunkowo prosty zarówno pod względem budowy, jak i zastosowania.

 

Czas Past Simple – czasownik to be (być)

Czasownik być (to be) w czasie Past Simple zachowuje się nieco inaczej niż pozostałe czasowniki, ponieważ odmienia się przez osoby (ja – I, ty – you, on –he , ona – she, ono – it, my – we, wy – you, oni/one – they) i posiada dwie różne formy (was, were) w zależności od liczby (pojedynczej lub mnogiej), czyli w zdaniu twierdzącym otrzymamy:

– liczba pojedyncza:

I was busy yesterday. – Ja byłam/byłem zajęta/zajęty wczoraj.

You were busy yesterday. – Ty byłeś/byłaś zajęty/zajęta wczoraj.

He was busy yesterday. – On był zajęty wczoraj.

She was busy yesterday. – Ona była zajęta wczoraj.

It was busy yesterday. – Ono było zajęte wczoraj.

– liczba mnoga:

We were busy yesterday. – My byliśmy/byłyśmy zajęci/zajęte wczoraj.

You were busy yesterday. – Wy byliście/byłyście zajęci/zajęte wczoraj.

They were busy yesterday. – Oni/One byli/były zajęci/zajęte wczoraj.

 

Natomiast zdania przeczące z czasownikiem być (to be) tworzymy poprzez dodanie przeczenia not do określonej formy was, were i otrzymujemy was not, were not, jak poniżej:

– liczba pojedyncza:

I was not busy yesterday. – Ja nie byłem/byłam zajęty/zajęta wczoraj.

You were not busy yesterday. – Ty nie byłeś/byłaś zajęty/zajęta wczoraj.

He was not busy yesterday. – On nie był zajęty wczoraj.

She was not busy yesterday. – Ona nie była zajęta wczoraj.

It was not busy yesterday. – Ono nie było zajęte wczoraj.

– liczba mnoga:

We were not busy yesterday. – My nie byliśmy/byłyśmy zajęci/zajęte wczoraj.

You were not busy yesterday. – Wy nie byliście/byłyście zajęci/zajęte wczoraj.

They were not busy yesterday. – Oni/One nie byli/były zajęci/zajęte wczoraj.

 

Jeśli chodzi o tworzenie pytań z czasownikiem to be (być) to wystarczy zmienić kolejność wyrazów w zdaniu, czyli zamienić miejscem osobę (ja – I, ty – you, on – he, ona – she, ono – it, my – we, wy – you, oni/one – they) i formę czasownika (was, were):

– liczba pojedyncza:

I was busy yesterday. → Was I busy yesterday? – Czy ja byłem/byłam zajęty/zajęta wczoraj?

You were busy yesterday. → Were you busy yesterday? – Czy ty byłeś/byłaś zajęty/zajęta wczoraj?

He was busy yesterday. → Was he busy yesterday? – Czy on był zajęty wczoraj?

She was busy yesterday. → Was she busy yesterday? – Czy ona była zajęta wczoraj?

It was busy yesterday. → Was it busy yesterday? – Czy ono było zajęte wczoraj?

– liczba mnoga:

We were busy yesterday. → Were we busy yesterday? – Czy my byliśmy/byłyśmy zajęci/zajęte wczoraj?

You were busy yesterday. → Were you busy yesterday? – Czy wy byliście/byłyście zajęci/zajęte wczoraj?

They were busy yesterday. → Were they busy yesterday? – Czy oni/one byli/były zajęci/ zajęte wczoraj?

 

Udzielając krótkiej odpowiedzi, tak – yes lub nie – no, wystarczy powiedzieć:

– liczba pojedyncza:

Was I busy yesterday? → Yes, I was. / No, I was not.

Were you busy yesterday? → Yes, you were. / No, you were not.

Was he busy yesterday? → Yes, he was./ No, he was not.

Was she busy yesterday? → Yes, she was./ No, she was not.

Was it busy yesterday? → Yes, it was. / No, it was not.

– liczba mnoga:

Were we busy yesterday? → Yes, we were. / No, we were not.

Were you busy yesterday? → Yes, you were. / No, you were not.

Were they busy yesterday? → Yes, they were. / No, they were not.

 

Formy czasownika być (was, were), w zdaniach przeczących (was not, were not) mogą mieć także warianty skrócone, czyli:

– liczba pojedyncza:

I was not → I wasn’t

You were not → You weren’t

He was not → He wasn’t

She was not → She wasn’t

It wasnot → It wasn’t

– liczba mnoga:

We were not → We weren’t

You were not → You weren’t

They were not → They weren’t

 

Czas Past Simple – inne zwykłe czasowniki

Zwykłe czasowniki w czasie Past Simple zachowują się zupełnie inaczej niż czasownik to be, który sam sobą tworzy zdania przeczące i pytające oraz zmienia swoją formę w zależności od osoby i liczby. Natomiast pozostałe czasowniki do stworzenia pytania lub przeczenia potrzebują słowa pomocniczego did. Operator did stosujemy we wszystkich osobach liczby pojedynczej oraz mnogiej, a czasownik główny oznaczający czynność (np. cook, write) lub stan (np. like) zawsze pozostaje w formie podstawowej.

 

Czas Past Simple – tworzenie zdań twierdzących

Aby stworzyć zdanie twierdzące w czasie Past Simple należy rozpocząć od podmiotu (czyli osoby), następnie umieścić orzeczenie (czyli właściwy czasownik regularny z końcówką –(e)d lub nieregularny w II formie), a zakończyć dopełnieniem (czyli resztą zdania), jak poniżej:

PODMIOT (osoba) + ORZECZENIE (czasownik właściwy regularny z –(e)d lub nieregularny w II formie) + DOPEŁNIENIE (reszta zdania).

I + cooked dinner/ wrote letters + yesterday.

You + cooked dinner/ wrote letters + yesterday.

He + cooked dinner/ wrote letters+ yesterday.

She + cooked dinner/ wrote letters+ yesterday.

It + cooked dinner/ wrote letters+ yesterday.

We + cooked dinner/ wrote letters + yesterday.

You + cooked dinner/ wrote letters + yesterday.

They + cooked dinner/wrote letters + yesterday.

 

Określenie czasu yesterday możemy umieścić albo na końcu, albo na początku zdania:

We liked the movie yesterday. lub Yesterday we liked the movie.

 

Czas Past Simple – czasowniki regularne

Czasowniki regularne to przeważająca grupa czasowników w języku angielskim, których formę potrzebną do zbudowania zdania twierdzącego w czasie Past Simple tworzymy poprzez dodanie końcówki –(e)d. W zależności od tego czy czasownik jest zakończony na spółgłoskę, czy samogłoskę, to dodajemy do niego –ed lub –d, np.:

live → live + d = lived

decide → decide + d =decided

study → studi + ed = studied (y zamienia się na i)

carry → carri + ed = carried (y zamienia się na i)

play → play + ed = played

start → start + ed = started

finish → finish + ed = finished

 

Czas Past Simple – czasowniki nieregularne

Czasowniki nieregularne, jak sama nazwa wskazuje, nie tworzą formy czasu przeszłego Past Simple niezbędnej do zbudowania zdania twierdzącego w sposób regularny, czyli nie ma zasad, które można zastosować w praktyce. Cechą tych czasowników jest bowiem ich unikatowa forma, której trzeba nauczyć się na pamięć, np.:

be – was/were – been (być)

come – came – come (przychodzić)

go – went – gone (iść)

have – had – had (mieć)

see – saw – seen (widzieć)

bring – brought – brought (przynieść)

sing – sang – sung (śpiewać)

read – read – read (czytać)

put – put – put (położyć)

 

Czas Past Simple – tworzenie zdań przeczących

Aby stworzyć zdanie przeczące w czasie Past Simple należy rozpocząć od podmiotu, następnie użyć operatora did, następnie zastosować słowo przeczące not, a potem umieścić czasownik w formie podstawowej i dodać resztę zdania. Schemat zdania przeczącego wygląda następująco:

PODMIOT (osoba) + DID + NOT + ORZECZENIE (czasownik właściwy w formie podstawowej) + DOPEŁNIENIE (reszta zdania).

I + did + not + watch TV + last weekend.

You + did + not + read books + last weekend.

He + did + not + go walking + last weekend.

She + did + not + write emails + last weekend.

It + did + not + play computer games + last weekend.

We + did + not + eat out + two days ago.

You + did + not + meet friends + two days ago.

They + did + not + have a party + two days ago.

 

Formy przeczące mogą zostać skrócone do didn’t :

I did not watch TV last weekend. = I didn’t watch TV last weekend.

We did not eat out two days ago. = We didn’t eat out two days ago.

 

Czas Past Simple – tworzenie zdań pytających

Aby utworzyć zdanie pytające w czasie Past Simple wystarczy kierować się następującą zasadą, która sprowadza się do prostego wzoru: zaczynamy od operatora did , potem stawiamy podmiot, następnie czasownik w formie podstawowej, i dodajemy resztę zdania:

DID + PODMIOT (osoba) + ORZECZENIE (czasownik właściwy w formie podstawowej) + DOPEŁNIENIE (reszta zdania)?

Did + I + watch TV + yesterday?

Did + you + read books + last weekend?

Did + he + have holidays + last month?

Did + she + write emails + at work last Monday?

Did + it + play computer games + two days ago?

Did + we + eat out + a week ago?

Did + you + spend your holidays in the mountains + last year?

Did + they + work extra hours + in March 2020?

 

Na pytania rozpoczynające się od operatora did zazwyczaj udzielamy krótkich odpowiedzi twierdzących (Yes) lub przeczących (No) zgodnie z regułą, która mówi, że stosujemy w nich tylko słowo pomocnicze did zamiast czasownika głównego, czyli:

Did I watch TV yesterday? → Yes, I did. / No, I didn’t.

Did you read books last weekend? → Yes, you did. / No, you didn’t.

Did he have holidays last month? → Yes, he did. / No, he didn’t.

Did she write emails at work last Monday? → Yes, she did. / No, she didn’t.

Did it play computer games two days ago? → Yes, it did. / No, it didn’t.

Did we eat out a week ago? → Yes, we did. / No, we didn’t.

Did you spend your holidays in the mountains last year? → Yes, you did. / No, you didn’t.

Did they work extra hours in March 2020? → Yes, they did. / No, they didn’t.

 

Czas Past Simple – zastosowanie

Czas Past Simple stosuje się przede wszystkim w następujących sytuacjach:

  1. do wyrażania czynności zakończonych w przeszłości oraz umieszczonych w określonym momencie w przeszłości poprzez użycie konkretnego zwrotu, np. wczoraj – yesterday, lub wyrażenia: z ago (np. a day ago, two months ago), z last (np. last week, last Friday, last April), oraz daty, np. in 1985, in 2013, itd.:

 

I graduated in June 1987. – Ukończyłem/ukończyłam studia w czerwcu 1987 roku.

He began his first job a month ago. – On zaczął swoją pierwszą pracę miesiąc temu.

Yesterday we had a very important business meeting. – Wczoraj mieliśmy bardzo ważne spotkanie w interesach.

They moved to a new house last year. – Oni wprowadzili się do nowego domu w zeszłym roku.

 

  1. do opisywania wydarzeń zakończonych w przeszłości zgodnie z ich porządkiem chronologicznym:

First he had a shower, next he got dressed and then he left for work. – Najpierw wziął prysznic, następnie się ubrał i potem wyszedł do pracy.