Jak to powiedzieć po angielsku, czyli wyrażanie obowiązku

Jak to powiedzieć po angielsku, czyli wyrażanie obowiązku.

Język angielski oferuje kilka możliwości wyrażania obowiązku, począwszy od form prostszych do bardziej skomplikowanych, jakie stanowią czasowniki modalne. Rzeczą na którą warto zwrócić uwagę jest źródło z którego pochodzi zobowiązanie, czyli innymi słowy ważne jest kto komu narzuca obowiązek wykonania danej czynności. Mając na uwadze te aspekty, przeanalizujemy zwroty i konstrukcje, które służą nam do jego formułowania. Zatem, po kolei.

 

Na początek czasownik oblige, czyli zobowiązać i jego bardziej formalna wersja, czyli be obliged  (być zobowiązanym):

Unfortunately, certain external circumstances oblige me to leave the country immediately. – Niestety, pewne zewnętrzne okoliczności zobowiązują mnie do opuszczenia kraju natychmiast.

I would be obliged if you could elaborate a bit more on the project itself. – Byłbym zobowiązany gdybyś mógł trochę bardziej szczegółowo omówić sam projekt.

Students are obliged not to use smartphones during lectures. – Studenci są zobowiązani do nieużywania smartfonów w czasie wykładów.

The queen is obliged to her people to protect the country against enemies. – Królowa jest zobowiązana wobec narodu do ochrony kraju przed wrogami.

 

A teraz czas na rzeczownik odczasownikowy, czyli obligation (zobowiązanie) i jego wykorzystanie do wyrażania obowiązku:

It is entirely your obligation to cover extra travel expenses which you have incurred. – To jest całkowicie twój obowiązek żeby pokryć dodatkowe koszty podróży, które poniosłeś.

Ann is under no obligation to continue the relationship which is painful for her. – Ania nie ma żadnego obowiązku kontunuowania relacji, która jest dla niej bolesna.

You have a moral obligation to take care of your elderly parents. – Masz moralny obowiązek zająć się swoimi starszymi rodzicami.

 

Teraz kolej na wyrażenie have to (musieć), które także występuje jako zamiennik czasownika modalnego must (musieć)., np. w czasie przyszłym czy przeszłym. Jednakże w rozumieniu obowiązku, have to używamy do opisywania sytuacji, w których ten przymus pochodzi z zewnątrz lub gdy jakieś zobowiązanie zostało nam narzucone przez osobę trzecią, czy też stanowi obowiązujące prawo lub zasadę, jak poniżej:

I have to take these tablets twice a day at least for a week. – Muszę brać te tabletki dwa razy dziennie przynajmniej przez tydzień.

Pupils have to wear indoor shoes at school. – Uczniowie muszą nosić w szkole obuwie na zmianę.

Visitors have to pay the admission fee before they enter the park. – Odwiedzający muszą uiścić opłatę za wstęp zanim wejdą na teren parku.

 

Jeśli natomiast chodzi o czasownik modalny must w znaczeniu konieczności czy obowiązku, to mamy zazwyczaj na myśli wewnętrzną czy subiektywną ocenę danej sytuacji, czyli to raczej osoba mówiąca uważa, że coś należy zrobić, np.:

I must go on a diet and start exercising because I have put on weight a little bit. – Muszę przejść na dietę i zacząć ćwiczyć, bo trochę przybrałem na wadze.

The wedding ceremony is to begin in an hour, so we must hurry up. – Ceremonia ślubna rozpoczyna się za godzinę, więc musimy się pospieszyć.

 

W obecnych czasach funkcjonuje też złożenie wyrazowe must-have, które może być zarówno rzeczownikiem jak i przymiotnikiem, czyli albo oznacza ono coś, co jest, czyimś zdaniem, niezbędne lub jest niezbędnikiem. Stosuje się je często w odniesieniu do mody i stylu ubierania się, czy mówiąc o obowiązujących trendach, z założeniem, że to coś ‘’trzeba mieć’’ żeby być np. modnym, czy ‘’na czasie’’:

This winter season woolen mittens are must-have. – W obecnym sezonie zimowym wełniane rękawiczki z jednym palcem są niezbędne.

For every foreign language learner this smartphone app is a real must-have. – Dla każdej osoby uczącej się języka obcego ta aplikacja na telefon jest prawdziwym niezbędnikiem.