czasowniki modalne - formy przeszłe

Ach te modalne!, czyli czasowniki modalne – formy przeszłe.

Czasowniki modalne w języku angielskim posiadają zarówno swoje ‘’standardowe’’ odpowiedniki w czasie przeszłym (np. can-could), jak również inne zamienniki, w postaci pewnych typowych zwrotów i wyrażeń (np. can-could-be able to), służące do wyrażania poszczególnych aspektów przeszłości, w zależności od ich znaczenia. Zajmiemy się nimi po kolei.

 

Can – could – be able to

Forma can oznacza możliwość lub umiejętność wykonania czynności w chwili obecnej, a could wyraża umiejętność posiadaną w przeszłości, np.

I can play the guitar very well. – Potrafię bardzo dobrze grać na gitarze.

I could play the guitar when I was 10. – Potrafiłam grać na gitarze w wieku 10 lat.

Natomiast wyrażenie be able to do sth, czyli być w stanie coś zrobić, odnosi się tylko i wyłącznie do jednokrotnej możliwości wykonania, czy zrealizowania, zazwyczaj pojedynczej czynności w przeszłości:

I was able to play the guitar once during the morning assembly, in the presence of all the teachers and students from my school. – Byłem w stanie raz zagrać na gitarze podczas porannego apelu, w obecności wszystkich nauczycieli i uczniów z mojej szkoły.

 

May – might

May to forma czasu teraźniejszego oznaczająca zezwolenie oraz przypuszczenie, a might to forma czasu przeszłego, o szerszym spektrum zastosowania, np. do wyrażania przypuszczenia i niezrealizowanej możliwości wykonania czynności w przeszłości, jak poniżej:

You may leave the room now if you wish. – Możesz teraz opuścić pomieszczenie, jeśli sobie tego życzysz.

He said you might leave the room. – On powiedział, że możesz opuścić pokój.

It may rain soon so take an umbrella. – Może wkrótce padać deszcz, więc weź parasol.

Yesterday I heard that it might rain in the east. – Wczoraj słyszałem, że może padać deszcz na wschodzie.

This might work in fact. – To mogłoby w sumie zadziałać.

Everybody agreed that it might work. – Wszyscy się zgodzili, że to może zadziałać.

 

Must – have to

Czasownik must, który oznacza konieczność, do wyrażania przeszłości wykorzystuje wyrażenie have to, które do tworzenia pytań oraz przeczeń w Past Simple wymaga zastosowania operatora did i have to w formie podstawowej, a w zdaniach twierdzących posiada jedną wspólną formę had to dla wszystkich osób, czyli:

We must take a taxi if we don’t want to miss our train to Paris. – Musimy wziąć taksówkę, jeśli nie chcemy się spóźnić na pociąg do Paryża.

Yesterday we had to take a taxi to the airport. – Wczoraj musieliśmy wziąć taksówkę na lotnisko.

Did you have to take a taxi to the railway station last week? – Czy musieliście wziąć taksówkę na dworzec kolejowy w zeszłym tygodniu?

They didn’t have to take a taxi to the bus station two days ago. – Oni nie musieli wziąć taksówki na dworzec autobusowy dwa dni temu.

 

Shall – should

Forma teraźniejsza shall i jej odpowiednik w czasie przeszłym should, wyrażają powinność, postanowienie:

You shall stay at home, you don’t look good. – Zostaniesz w domu, nie wyglądasz dobrze.

The doctor said yesterday you should stay at home. – Lekarz wczoraj powiedział, że zostajesz w domu.

We shall probably arrive a little late. – Przybędziemy prawdopodobnie troszeczkę później.

Mark informed us half an hour ago that they should arrive a bit late. – Marek poinformował nas pół godziny temu, że przybędą trochę później.

 

Will – would

W zależności od zastosowania will może oznaczać obietnicę, prośbę, nawyk, upór, itd. Podobnie forma would może określać te same znaczenia, ale w czasie przeszłym, np.:

Bob says this printer will not work. – Bob mówi, że ta drukarka nie chce działać.

Bob said yesterday that printer would not work. – Bob powiedział wczoraj, że ta drukarka nie chciała działać.

I promise, I will always love you. – Obiecuję cię zawsze kochać.

I told you many times in the past I would always love you. – Powiedziałem ci wiele razy w przeszłości, że zawsze będę cię kochał.

 

Need – needed – didn’t need

W przypadku need jedną z możliwych form wyrażania potrzeb w czasie przeszłym jest poprzez dodanie regularnej końcówki –ed do czasownika w zdaniach twierdzących oraz zastosowanie operatora did wraz z need tworząc pytania i przeczenia, czyli:

We definitely need a few days off work. – Zdecydowanie potrzebujemy kilku dni wolnych od pracy.

They needed a longer weekend last month to get some rest. – W zeszłym miesiącu oni potrzebowali dłuższego weekendu żeby trochę odpocząć.

Frank didn’t need to borrow any extra money to buy a new house in 2020. –  Frank nie potrzebował pożyczać żadnych dodatkowych pieniędzy żeby kupić dom w 2020.

Did she need to take the exam again last time? – Czy ona potrzebowała podejść ponownie do egzaminu zeszłym razem?