language lesson

Kiedy używamy a, an, the lub nic w języku angielskim?

Przedimki a, an, the należą do grupy wyrazów nazywanych w języku angielskim określnikami, których zastosowanie jest zawsze związane z rzeczownikami i zdaniem wielu osób uczących się angielskiego ich poprawne opanowanie stanowi jedno z wyzwań z zakresu gramatyki. Dlatego też często pojawia się kluczowe pytanie: w jaki sposób i kiedy używamy przedimków a, an, the lub nic?

Ale co to są właściwie te przedimki a, an, the w angielskim?

Otóż, określniki a i an to tzw. przedimki nieokreślone, które zazwyczaj umieszczamy przed rzeczownikami policzalnymi w liczbie pojedynczej, gdy mówimy o nich po raz pierwszy, lub gdy mamy na myśli pojedynczy egzemplarz należący do danej kategorii osób lub rzeczy, jak np. stół (table), czy kot (cat). W zależności od litery na którą rozpoczyna się dany wyraz, tzn. czy jest to spółgłoska (np. b, k, p, t, m, s …itd.), czy samogłoska (a, e, i, o, u), to stosujemy inny przedimek. I tak, zgodnie z zasadą, gdy mamy słowo, na którego początku stoi samogłoska, to korzystamy z an, jak w przykładach: an apple (jabłko, bo mamy samogłoskę a), an eagle (orzeł, bo mamy samogłoskę e), an umbrella (parasol, bo mamy samogłoskę u). Natomiast w przypadku samogłosek, korzystamy z a, na przykład: a cat (kot, bo mamy spółgłoskę c), a man (mężczyzna, bo mamy spółgłoskę m), a window (okno, bo mamy spółgłoskę w), itd.

Zatem, jeśli chcemy przyporządkować pojedynczy przedmiot do konkretnej grupy rzeczy, wspólnie określanych w języku polskim jako ‘’mebel składający się z blatu opartego na nogach’’, to zazwyczaj pierwsza myśl, jaka przyjdzie nam do głowy to będzie wyraz ‘’stół’’, czyli table, a skoro na jego początku jest spółgłoska t, to zgodnie z zasadami umieścimy przed nim określnik a, czyli otrzymamy a table.

Analogicznie, myśląc o jabłku, zawsze kojarzymy sobie ‘’jadalny owoc jabłoni, o określonym kształcie i wyglądzie’’, czyli angielskie apple, a skoro mamy na początku samogłoskę a, to powiemy an apple.

A teraz używanie the w angielskim, czyli o tym kiedy stosujemy przedimek określony. Jak sama nazwa wskazuje, w tym przypadku odnosimy się do konkretnego, zidentyfikowanego już wcześniej rzeczownika w liczbie pojedynczej, o którym mówimy po raz drugi, lub gdy doprecyzowujemy go poprzez dodanie dodatkowych informacji. Porównajmy zatem:

This is a table. (To jest stół. = mebel z kategorii stoły)

The table is made of wood. (Stół jest zrobiony z drewna. = ten konkretny, drewniany stół)

What do you prefer: an apple or a plum? (Co wolisz: jabłko czy śliwkę? = który owoc preferujesz z proponowanych?)

The apple is sweet, but the plum is sour. (Jabłko jest słodkie, a śliwka kwaśna. = to konkretne jabłko, które proponuję, ta konkretna śliwka, którą oferuję)

Jeszcze kiedy używamy a, an, the lub nic w angielskim?

Przedimka nieokreślonego (a lub an) używamy również gdy nazywamy zawody, czyli np.: Mr Scott is a firefighter. (Pan Scott jest strażakiem.), Mrs Jenkins is an office worker. (Pani Jenkins jest pracownikiem biurowym.). A znajdziemy również w pewnych gotowych zwrotach określających np. ilość, jak a lot of (dużo) oraz a few (kilka).

Przedimka określonego the używamy także w następujących sytuacjach: gdy na świecie mamy tylko jeden egzemplarz czegoś unikalnego (the Earth = Ziemia, the Eiffel Tower = Wieża Eiffla), mówiąc o grupie ludzi (the blind = osoby niewidome, the English = Anglicy, the Browns = Państwo Brown), przed nazwami niektórych krajów, które składają się z kilku elementów (the United States of America = Stany Zjednoczone Ameryki), przed nazwami pasm górskich i archipelagów (the Alps = Alpy, the Falklands = Falklandy), przed nazwami mórz, rzek i oceanów (the Baltic Sea = Morze Bałtyckie, the Thames = Tamiza, the Atlantic Ocean = Ocean Atlantycki), przed nazwami statków, gazet i hoteli (the Titanic = Tytanik, the Times = Times, the Hilton Hotel = Hotel Hilton), a także przed niektórymi porami dnia (in the morning = rano, in the evening = wieczorem).

Zazwyczaj nie stawiamy nic, czyli żadnego przedimka przed rzeczownikami w liczbie mnogiej i dlatego powiemy na przykład: Dimonds are very expensive. (Diamenty są bardzo drogie.), czy Smartphones have got a lot of useful apps. (Smartfony mają wiele użytecznych aplikacji.). Przedimek pomijamy również przed nazwami dni tygodnia (Monday = poniedziałek), miesiącami (February = luty), porami roku (summer = lato), miastami (London = Londyn; wyjątek Haga = the Hague), krajami (Poland = Polska), a także przed posiłkami (supper = kolacja). Nie stosujemy określników także w pewnych utartych zwrotach, które w swej budowie zawierają przyimek (at, in, by, to, itd.), np.: at church (w kościele), in hospital (w szpitalu), by plane (samolotem), to school (do szkoły), on foot (na piechotę), etc.

Jeśli natomiast chodzi o rzeczowniki niepoliczalne, czy abstrakcyjne, (np. coffee, music, love, itd.), to mówiąc o nich w sensie ogólnym, zazwyczaj nie stawiamy przed nimi przedimka (I never drink coffee for breakfast. = Nigdy nie piję kawy na śniadanie.), ale gdy zawężamy ich znaczenie do jakiegoś konkretnego przypadku, to wtedy używamy przedimka określonego the, np.: We all share the love for cooking. (Wszyscy podzielamy miłość do gotowania.).

Jak wynika z powyższych przykładów, stosowanie przedimka określonego, bądź nieokreślonego w języku angielskim, można sprowadzić do kilku uniwersalnych zasad, które z pewnością ułatwią skuteczne opanowanie tego zagadnienia gramatycznego, nie tylko osobom rozpoczynającym naukę od podstaw, ale także tym bardziej zaawansowanym, którzy jedynie potrzebują odświeżyć swoją wiedzę w formie powtórki. Żadna teoria nie zastąpi jednak ćwiczeń praktycznych, bo jak wiemy tylko ‘Trening czyni mistrza.’ czyli Practice makes perfect.